Beste Coks

Wil je met ons meedenken over onze jongen/meisje tweeling. Voor de zomer moeten wij beslissen of ze in 1 klas komen of in 2 aparte. Ik heb je boek gelezen maar twijfel toch nog.

Onze zoon gaat 4 dagdelen naar de peuterspeelzaal (2 dagdelen zonder zus), dat gaat op zich prima. Onze dochter gaat 2 dagdelen naar de speelzaal (vaak samen met broertje maar soms 1 ochtend alleen). Onze zoon heeft kenmerken van ASS en hierbij soms boze buien die heftig kunnen zijn. Op de speelzaal vindt zoon het fijn als zijn zusje erbij is. Hij vindt het alleen soms lastig als zusje met andere kinderen speelt. Dochter maakt het allemaal niets uit die gaat haar gang wel en speelt met iedereen. Onze tweeling kan thuis ontzettend leuk spelen en ze hebben zelden ruzie.

Ik kan me voorstellen dat ze in de klas echt wel wat aan elkaar kunnen hebben. Vooral zoon zal het fijn vinden als zusje in de buurt is maar ik gun zusje ook haar ‘eigen’. Als zoon het mogelijk in de klas moeilijk krijgt door de ASS dan wil ik niet dat zusje daar de ‘dupe’ van wordt. Dit is de reden dat ik nu vooral nijg naar aparte klassen. Echter misschien zie ik teveel beren op de weg en ontneem ik ze hiermee juist een fijne start samen in groep 1. Wat is jouw kijk hierop?

Dankjewel alvast! Jo

Beste Jo

Het lijkt mij een goed idee om ze samen te laten starten. Dat voelt voor beiden veilig en dat zal de aanpassing vergemakkelijken. Het feit dat je zoontje heel graag zijn zusje in de buurt heeft, komt bij deze groep tweelingen veel voor: jongetjes doen er namelijk langer over om emotioneel zelfstandig te zijn dan de meisjes. Dus op zich is zijn behoefte niet vreemd. Daarnaast is er ook het aspect van ASS. Ik heb bij meer tweelingen deze situatie gezien en kunnen constateren dat het samenstarten een goede keuze was. In groep 3 kan het samenzijn niet meer nodig zijn, maar vooralsnog zie ik voornamelijk voordelen. De eventuele ‘last’ die je dochter zou kunnen ondervinden, is mijn inziens gering. Ze gaat wel haar gangetje, schrijf je me. Dus dat zal ze blijven doen. Bedenk ook dat die band er gewoon is en dat een tweeling zelf dat anders ervaart dan men er van de buitenkant tegenaan kijkt. Het wordt al gauw als ‘belastend’ gezien, maar dat is een beeld vanuit een eenling- perspectief. Voor haar is de aanwezigheid van haar broer een vanzelfsprekendheid en ook het zorgen voor elkaar is iets dat een tweeling van nature in zich heeft. Het feit dat ze haar gangetje gaat, geeft al aan dat ze niet beperkt wordt door hem.

Ik hoop dat mijn antwoord jullie verder helpt.

Met vriendelijke groet

Coks Feenstra